Londra’daki Victoria & Albert Müzesi (V&A), sergi tasarımında sürdürülebilirliği kalıcı bir uygulamaya dönüştüren yeni yaklaşımını paylaştı. Müze, sergilerin karbon ayak izini ilk kez detaylı biçimde ölçerek, bundan sonraki tüm projelerinde yeniden kullanılabilir malzemeleri tasarım sürecinin temel parçası haline getirdi.
Tasarım süreci yeniden düşünülüyor
V&A’nın analizine göre geçici sergiler, müzenin toplam karbon emisyonunun yaklaşık yüzde 8’ini oluşturuyor. Bu veriden hareketle oluşturulan çalışma grubu; küratörler, tasarımcılar, konservatörler ve sürdürülebilirlik uzmanlarını aynı masada buluşturdu.
Yeni modelde sergi duvarları, platformlar, aynalar ve akrilik paneller her sergi için yeniden üretilmiyor. Modüler sistemler sayesinde parçalar sökülerek farklı sergilere uyarlanabiliyor, yeniden boyanabiliyor ve tekrar kullanılabiliyor.
Aynı malzemeler dört farklı sergide kullanıldı
Müzenin Porter Gallery alanında geliştirilen modüler duvar sistemi şimdiye kadar dört farklı sergide değerlendirildi. Yeni duvarlar üretmek yerine mevcut sistemlerin yeniden kullanılması sayesinde 3.500 kilogramdan fazla karbon emisyonu önlendi.
Aynı yaklaşım sergi platformları ve dekor elemanlarında da uygulanıyor. Örneğin büyük dairesel bir sergileme platformu üç farklı sergide yeniden kullanılırken, başka bir sergi için hazırlanan kavisli duvarlar küçük düzenlemelerle yeni bir serginin giriş alanına dönüştürüldü.
Onu iyi yapan ne?
Bir müzenin sürdürülebilir olması yalnızca enerji tasarrufu sağlayan bir binaya sahip olmasıyla sınırlı değil. V&A, görünmeyen üretim süreçlerini yeniden tasarlayarak sergilerin arkasındaki kaynak tüketimini azaltmayı hedefliyor.
Her sergide sıfırdan üretmek yerine mevcut malzemeleri uzun yıllar dolaşımda tutan bu yaklaşım, kültür kurumlarının da döngüsel ekonominin parçası olabileceğini gösteriyor. Ziyaretçi aynı deneyimi yaşamaya devam ederken, sergilerin çevresel etkisi önemli ölçüde azalıyor.
Kaynaklar: Victoria & Albert Museum
